ungezeijt deze zondaag

Ut waas zeker ni te wiete aan ut waer, ma ut waas mager gesteld mit de opkomst, deze zonnige 1 ste pinksterdaag. Beej de B’s ware ze mit en aardig gruupke vaan 9 man, dao is niks va te zegge, ma beej de A’s bleef dun teller plekke op 5. Ma daat waas verklaorbaar: 9 bikkels ware doonderdaag vertrokke nao Oësteriek , um en paar daag mit dun MTB vaan hut nao hut te fietse. Heer wiët ik verder niks ovver te vertelle, simpelweg, umdaat ik dur ni beej waas. Ik heb waal schon fotoos vaan de boys tusse de sniej en bergtoppe gezeen (leenks). Ut veel meej waal op daat ze waal veul nevve de fiets stonge, ma fietse en foto’s make is ok gen goj combinatie en aal zeker ni as ge daat tèggeliekertied dut. Ik twiefel dur ni a, daat ze oppen trugwèg in de bus waal same en moei stukske zulle schrieve over ur avonture, waat volgende waek in ut Krentje gepubliceerd zal waere. Dus, manne, ge wet waat ow te dao stiët.
Jerommeke, di we trouwes ut ganse jaor nag ni gespeurd hebbe, is oppe fiets nao Italië vertrokke, um dao de scheiven taôre vaan Pisa te gaon bekieke. Elken daag kunne we zien doldwaze avonture laeze op zienen blog (= berichtjes op ut WWW, volges meej). Verder misse we ok Testosteronnie, ma di hèt ut volges Nestor Famiglia, Chicken Antony, biëstig druk mit boënetouwkes aanbinge. En Mo Riis, woh zuj di oethange?
Ovver ut ritje vaan de B’s waas weinig te vertelle, zàg Obelisk. Koffie in Meijel, 80 km en ut wietste punt waas Heythuuse en dit aal ovvergaote mit en sausje vaan flauwe wazel door de Jolly Joker. Beej de A’s ging ut mit ennen boch um Goch. De koffie droonke ze in ut Duitse pletske Kessel. De Gaststätte laog dur nagaal verlaote beej, ma iënmaol achterum im Garten, zóge we daat de deur aope stong. Op de vraog: “Gibt es Kaffee”, woort bevestigend geantwoord door en alleraardigste dame. Ma op de vraog: “Is dur ok taart?” vermoed ik daat ze meej ni goot begrepe haaj. “Nein, nein“, sag ze, „Heute, nur Ihre hausgemachten Gebäck…“. Efkes later kwaom de man des hoezes aazette mit en deenblaad vol Apfelkuche mit Sahne. “Vom Haus”, zag ie vreendelijk.
Wil ik verder nag efkes trug kome op de vermelding vaan di kapotte vos oppe waeg , vurrige waek in ut verslaag, opgemaakt door de Waerkèl. Weej ontvinge in de app, as reactie heer op, en hiële alde foto oet de privécollectie vaan Herbie, zoëaas te zi heer (foto leenks). Ze haaje destieds aan hoes enne stal mit opfokhenne. Ma ze veele ten proei aan de vös. Um dao vanaf te kome ginge ze op zeuk nao ut hol. Vroeg in de merge, um en oor of 4, woord dur op dun oetkiek gestaon door de vreejgezel vaan de familie, Hannes Oëme. Ierst woorte vader en mooder vos gevonge en afgeschaote. Destieds mogde daat nag, dur kreide gennen haan nao (ja, allich ni, di waas opgevraete!!). Vervolges woort dur enne fret ut hol ingesteurd en alle jonge vöskes naome zoëdoende de biën en kwame nao boete. De jägers vaan de familie Herbie op beejgaonde foto stonge mit de flambèr in dun aaslaag en schote ze allemaol kapot. Probleem opgelost! De staarte vaan de vös woorte verkocht en brochte waal 10 gulde per stuk op, volges Herbie. Destieds en godsvermogen. Ik zeg: “Oh die gebroekte ze vroeger vur ennen bóntjas of en bóntkregske vaan te make, allicht.” “Neh, neh”, zèt Herbie, “die verkochte weej in de Melderse, dao gebroekte ze die vur aan ut binnespeegel vaan dun Opel Manta te hange.”