Moek dun biëst, da vrut ie good

Moek dun biëst, da vrut ie good

Ut moeie vaan de Strava app is, daat ge kunt zeen waat iederiën deut, alliën, of mit wie heej ut deut. En waat ze doon, kunde ok nag zeen. Oh, wacht efkes…vur daat we misverstande kriege…Ut giët heer ovver sportactiviteiten. Renne, schaatse, wandele en in ut geval vaan de Krukke, is daat oppe fiets. Zoë zog ik vurrig weekend, daat de Pitbull alliën op paad waas gewest op de racefiets. Dus heb ik um geappt. Of ie zin haaj, same en rundje te make. Alliën is ok ma alliën. Afgespraoke woord, zondagmerge, klokslaag 9 oor beej Ger, vur de deur.

Op ut afgespraoke tiedstip stonge dur per toeval, nag 3 te wachte. De Viëarts, P Air Rebellin en Mo Riis. En 2+3=5, dus da’s dur, as ut puntje beej paaltje keumpt, iëne teveul. De manne allemaol gekliejt , in ut greune Krukke tenue. Alliën ik haaj en ander kleur pekske a. Ut waas tenslotte ok gen rit onder de vlaag vaan de Barkruk. Meej woord aan ut verstand gebrocht, daat ik ma op en afstandje vaan de rest mos volge. Ik veel tenslotte oet dun toëm, mit mien blauw tenueke.
De wiesvinger woort in de loch gestaoke, naodaat ie mit waat zeiver naat waas gemaakt, um te veule waat de weendrichting waas. En daat waas gen probleem, want zeivere kunne ze allemaol good.
Beslaote woort, richting Gennep te gaon, zoëdaat we oppen trugweg de weend in de rug haaje. Via Blitterswick, woort in Wanssum de Maas ovvergestaoke. De zore weend stong fleenk vaan vurre en sommige haaje dur môs a, zoë aan ut begeen vaan ut seizoen. De grens woord ovvergestaoke richting ut Duitse Kessel. Vaan dao oet wer richting Ven Zelderheide. De Viëarts stelde veur, um in Ottersum is te kieke, of dur nurges Koffie to Go (-en tas koffie vur mej te neme-) te kriege waas. Beej os vaste stopplaats dao, kwaome we vaan en kalde kermis thoes, de deur waas geslaote. Dus doew ma door op Gennep a. De weenkelstraot woord doorkruust en wárempel op dun hook slaagde we. We woorte door Mo Riis getracteerd op en lekkere tas koffie en en paar paseier. Dun eigenaar verzocht os waal um ut boête op te dreenke, waant heej haaj aal zaat gezeik gehad mit de BOA’s. Volges um haaje ze dao in dun oerlog ennen andere naam vur. How, how….daat ware zien würd, dus kiek meej dur ni op a.
Oet fatsoen vraog ik Mo, waat ik um schuldig waas, vur de gemaakte koste vaan de koffie. “Nee niks”, zag ie, “Volgende keer is het jouw beurt.” (Heej praot hoëg Hollands, zoë as ge wet). Ma, ik denk evvel daat heej aal aan dun trugweg zot te denke en in de gate haaj, daat ie vaan os nag waal en ‘helpende hand’ nuedig zuj hebbe, um wer thoes te kome, want heej merkte, daat ut best dur aal vanaf waas. Heej mot gedoch hebbe, krèk zoeäs mien vader vroeger aalt zag: “Moek de biëst, da vrut ie good”.
Ma hoe ge daat op zien Hollands zegt, daat wiët ik ni.
Mit de weend oppe rug ging ut driej op hoes a. Mo kreeg ut steeds kwojjer. Ik zag aal tegge um, daat ik ut toch waal frappant vong, daat heej ut zò kwoj haaj, umdaat heej mit zienen imposanten korper, toch vanzelf op hoes aan mos vleege, as de weend iënmaol vat op um haai. Via Oeffelt en St. Tönis werd de weg vervolgd, ma Stevensbeek leek vur Mo mier op Stervensbeek. Steeds dukker mos heej en beroep doon, op en helpende hand in de rug. Echter ok vandaag woort, welliswaar op ut tandvleis, de Miëterik wer gehaald. Ut positieve is, daat we de 100 kielemèter wer hebbe aangetikt en daat iederiën heer sterker vaan wuurt en de winterse kilo’s dur zoë vanzelf wer af gaon.

Reageren is niet mogelijk.